සිරිසේනගේ අමන වැඩ නිසා ඥානසාර හිමි යළි අත්අඩංගුවට! මුස්ලිම් අන්තවාදීන්ට එරෙහිව සටනට සැවොම එක් වියයුතු කාලයයි!

බොදු බල සේනා සංවිධානයේ මහ ලේකම් ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ තිනියාවල ප්‍රදේශයේ ආරණ්‍ය සේනාසනයකදී කොළඹ අපරාධ කොට්ඨාසය විසින් අද අත්අඩංගුවට ගැනීමත් සමඟ,හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන 2019දී උන්වහන්සේට ලබාදුන් ජනාධිපති සමාව පිළිබඳ ආන්දෝලනාත්මක කතාව නැවතත් දේශපාලන හා නීති ක්ෂේත්‍රයේ අවධානයට පැමිණ තිබේ.අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදුව ඇත්තේ ඥානසාර හිමියන්ට එරෙහිව අධිකරණ වරෙන්තුවක් ක්‍රියාත්මකව පැවති පසුබිමකය.

වසර ගණනාවක් ඉස්ලාම් අන්තවාදය ගැන අනතුරු ඇඟවූ බව කියන ඥානසාර හිමිට යළි සිරදඬුවමේ ඉතිරිය? ජනපති සමාව දීමේදී හේතු පවා ලේඛනගත කර නැතැයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් බරපතළ නිරීක්ෂණ

මෙම සිදුවීමේ වඩාත් වැදගත් පැත්තක් වන්නේ ඥානසාර හිමියන්ට සමාව ලබාදීමේදී එවකට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන අනුගමනය කළ ක්‍රියාපටිපාටිය පිළිබඳ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉදිරිපත් කළ දැඩි නීතිමය නිරීක්ෂණයයි.වත්මන් ආණ්ඩුව සමග මුස්ලිම් අන්තවාදීන් සහ දෙමළ කොටි ඩයස්පොරාව ඉතාම සමිපව කටයුතු කරන අතර ඔහුන්ගේ ප්‍රධානතම ඉලක්ක කිහිපයක් අතර ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ද සිටින බව නොරහසකි.

සිරිසේනගේ සමාවට මොකද වුණේ?

2018දී අධිකරණයට අපහාස කිරීමේ චෝදනා හතරකට වරදකරු වූ ඥානසාර හිමියන්ට වසර හයක කාලයක් තුළ ක්‍රියාත්මක වන සිරදඬුවමක් නියම කර තිබිණි.

වසර හයක සිරදඬුවමට පාදක වූ සිද්ධිය 2016 ජනවාරි 25 වැනිදා හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේදී සිදුවිය.එදින අධිකරණය හමුවේ විභාග වෙමින් තිබූ නඩුවේ පාර්ශ්වකරුවකු නොවූ ඥානසාර හිමියන් අවසරයකින් තොරව අධිකරණ ශාලාවට ඇතුළු වී රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කර සිටි යුද හමුදා බුද්ධි අංශ නිලධාරීන්ට ඇප ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලා තිබිණි.එම හමුදා නිලධාරීන් 2010 ජනවාරි මාසයේදී අතුරුදන් වූ දේශපාලන කාටූන් ශිල්පියකු සහ මාධ්‍යවේදියකු වන ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩගේ අතුරුදන්වීම සම්බන්ධ සැකකරුවන් වූහ.

එහෙත් එම දඬුවමෙන් මාස නවයක පමණ කාලයක් ගත කිරීමෙන් පසු 2019 මැයි මාසයේදී එවකට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන විසින් උන්වහන්සේට ජනාධිපති සමාව ලබා දෙන ලදී.වසර හතකට පසුව එම තීරණය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ පරීක්ෂාවට ලක්වීමේදී බරපතළ ක්‍රියාපටිපාටිමය හා ව්‍යවස්ථාමය ගැටලු හෙළිවිය.

විනිසුරු ජනක් ද සිල්වාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් යුත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඬුල්ල සැප්තැම්බර් 10 වැනිදා එම ජනාධිපති සමාව නීතියෙන් වලංගු නොවන බව තීරණය කළේය.විශේෂයෙන්ම ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ පැවති ලේඛනවල ඥානසාර හිමියන්ට සමාව ලබාදීමට හේතු සඳහන් කර නොතිබූ බව අධිකරණය නිරීක්ෂණය කර තිබේ. එමෙන්ම හිටපු ජනාධිපතිවරයාද තම දිවුරුම් ප්‍රකාශය තුළ එම තීරණයට හේතු පැහැදිලි කර නොතිබූ බව වාර්තා විය.

ජනාධිපති සමාවක් යනු ජනාධිපතිවරයාගේ පෞද්ගලික කැමැත්ත අනුව ක්‍රියාත්මක කළ හැකි පෞද්ගලික “කරුණාවක්” නොව, ජනතාවගේ පරමාධිපත්‍යයෙන් ලැබෙන ව්‍යවස්ථාමය බලයක් බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අවධාරණය කළේය.ඒ අනුව එවැනි බලයක් ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී මහජන යහපත, නීතිමය ක්‍රියාපටිපාටිය සහ තීරණයට පදනම් වූ හේතු පිළිබඳ වගවීම තිබිය යුතු බව අධිකරණයේ ස්ථාවරය විය.

ඒ නිසා මෙම නඩු තීන්දුව ඥානසාර හිමියන්ගේ ඉරණමට පමණක් සීමා නොවී, සිරිසේන පාලන සමයේ ජනාධිපති සමාවක් වැනි බලවත් ව්‍යවස්ථාමය බලයක් ක්‍රියාත්මක කළ ආකාරයේ පැවති අඩුපාඩු පිළිබඳ වැදගත් නීතිමය වාර්තාවක් බවටද පත්ව තිබේ.

මාධ්‍ය හමුවේ හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ප්‍රකාශ කළේ, එවකට තමන් සතුව පැවැති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය බලතල අනුව එම සමාව ලබාදුන් බවත්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුව පිළිබඳව ඒ වනවිට තමන් සම්පූර්ණයෙන් දැනුවත්ව නොසිටි බවත්ය.

“අන්තවාදයට එරෙහි සටන” — ඥානසාර හිමිගේ අනෙක් මුහුණුවර

ඥානසාර හිමියන්ගේ නීතිමය ගැටලු ගැන කතා කරන විට, ඔහුගේ දේශපාලන හා සමාජ ක්‍රියාකාරීත්වය වටා පවතින අනෙක් විශාල විවාදයද නොසලකා හැරිය නොහැකිය.2012දී බොදු බල සේනා සංවිධානය බිහිවීමෙන් පසුව ඥානසාර හිමියන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ ඉස්ලාම් ආගමික අන්තවාදය, ආගමික මූලධර්මවාදය සහ එවැනි ජාලවලින් ඇතිවිය හැකි ආරක්ෂක තර්ජන පිළිබඳ ප්‍රසිද්ධියේ අදහස් දැක්වූ ප්‍රධාන චරිතයක් බවට පත්විය.උන්වහන්සේ සහ ඔහුගේ ආධාරකරුවන් මෙම ක්‍රියාකාරීත්වය විස්තර කරන්නේ රට තුළ වර්ධනය විය හැකි ඉස්ලාම් අන්තවාදයට එරෙහිව කල්තියා අනතුරු ඇඟවීමේ ව්‍යාපාරයක් ලෙසය.

ඒ හරහා රටතුල නැගෙමින් ආ මුස්ලිම් අන්තවාදය සම්බන්ධයෙන් උන්වහන්සේ ජනතාව දැනුවත් කිරිම මෙන්ම අන්තවාදින් සමග නිරන්තර සටන් කිරිමටද කටයුතු කල බව නොරහසකි.

කෙසේ වෙතත් එම ක්‍රියාකාරීත්වය පිළිබඳ සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් විවේචනයක්ද පවතී.

මානව හිමිකම් සංවිධාන සහ මුස්ලිම් ප්‍රජාවේ නියෝජිතයන් ඇතුළු විවේචකයන් දිගින් දිගටම චෝදනා කළේ බොදු බල සේනාවේ ඇතැම් ප්‍රචාරණ සහ ඥානසාර හිමියන්ගේ ඇතැම් ප්‍රකාශ අන්තවාදී කණ්ඩායම් පමණක් ඉලක්ක කර නොගෙන පුළුල් මුස්ලිම් ප්‍රජාවට එරෙහි වෛරය හා ආතතිය උත්සන්න කළ බවයි.

2014 අලුත්ගම සහ බේරුවල ප්‍රදේශවල ඇතිවූ මුස්ලිම් විරෝධී ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා සම්බන්ධයෙන්ද ඥානසාර හිමියන්ට විවේචන එල්ල වුවද, එම ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා සම්බන්ධයෙන් උන්වහන්සේට චෝදනා ගොනුකර නොතිබීම මෙහිදී වැදගත් කරුණකි.

ඒ නිසා “අන්තවාදයට එරෙහි සටනක්” සහ “මුස්ලිම් ප්‍රජාව ඉලක්ක කළ ව්‍යාපාරයක්” යන එකිනෙකට ප්‍රතිවිරුද්ධ විග්‍රහ දෙකම ඥානසාර හිමියන්ගේ දේශපාලන උරුමය වටා අදටත් පවතී.

එක් තීරණයකින් වසර හතකට පසුත් දිගහැරෙන අර්බුදයක්

මේ අනුව ඥානසාර හිමියන්ගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම එක් භික්ෂුවකගේ නඩුවකට පමණක් සීමා වන සිද්ධියක් නොවේ.එක් පැත්තකින් එය අධිකරණ තීන්දුවක් සහ ජනාධිපති සමාවක් අතර ඇති ව්‍යවස්ථාමය සීමාව පිළිබඳ ප්‍රබල උදාහරණයකි.අනෙක් පැත්තෙන්, ඉස්ලාම් අන්තවාදය පිළිබඳ ඥානසාර හිමියන් වසර ගණනාවක් කළ අනතුරු ඇඟවීම් සහ ඒ නමින් සිදුකළ ක්‍රියාකාරීත්වයට එල්ල වූ වෛරී ප්‍රකාශ හා සුළුතර විරෝධී දේශපාලනය පිළිබඳ චෝදනා යළිත් සාකච්ඡාවට පැමිණ තිබේ.

එහෙත් දැන් පැහැදිලි නීතිමය කරුණ වන්නේ, මෛත්‍රීපාල සිරිසේන 2019දී ලබාදුන් ජනාධිපති සමාව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ පරීක්ෂාව හමුවේ නොනැසී පැවතිය නොහැකි වූ බවයි.එහි ප්‍රතිඵලය වසර හතකට පසු අද යළිත් ඥානසාර හිමියන්ගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම දක්වා පැමිණ තිබේ.