ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පාලනය සඳහා නව ව්‍යවස්ථාපිත රාමුවක් හඳුන්වාදීමට යෝජිත පනත් කෙටුම්පතකට අදාළ ගැසට් පත්‍රය නිකුත් වි තිබේ.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ ගැසට්‌ පත්‍රය

ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් පාලන කරණය, පාලනය කිරීම, නියාමනය කිරීම, ප්‍රර්වධනය කිරීම, සංවර්ධනය කිරීම සහ පරිපාලනය කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පිහිටුවීම සඳහා ද; යහපාලනය, සුපිළිපන්න භාවය, විනිවිද භාවය, වගකිවයුතු භාවය, ඇතුළත් භාවය සහ සමාන අවස්ථා සැලසීම යන මූලධර්ම හරහා ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ වර්ධනය අභිවර්ධනය කිරීම සඳහා ද; සියලු සහභාගීවන්නන්ගේ සුභසාධනය ආරක්ෂා කිරීම සහ දුෂණයෙන් සහ වෙනත් අනිසි ක්‍රියාකාරකම් වලින් ක්‍රිකට් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ද; ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් සංස්ථාපනය කිරීම, බලතල සහ කතව්‍ය සඳහා විධිවිධාන සැලැස්වීම සඳහා ද; ඒ හා සම්බන්ධ වූ ඊට ආනුෂංගික කාරණා සඳහා විධිවිධාන සැලැස්වීම පිණිස ද වූ පනත් කෙටුම්පතකි යනුවෙන් එහි සදහන් ව තිබේ.

යෝජිත නව පාලක මණ්ඩලය සාමාජිකයින් 14 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වන අතර, එයට ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරුන් හත් දෙනෙකු සහ තේරී පත් වූ අධ්‍යක්ෂවරුන් හත් දෙනෙකු ඇතුළත් වේ. ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරුන් අතරින් අවම වශයෙන් දෙදෙනෙකු කාන්තාවන් විය යුතු බවද පනත් කෙටුම්පතේ සඳහන් වේ.

සභාපතිවරයා ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරුන් අතරින්ද, නියෝජ්‍ය සභාපතිවරයා තේරී පත් වූ අධ්‍යක්ෂවරුන් අතරින්ද තෝරා ගැනීමට යෝජනා කර තිබේ. තේරී පත් වූ අධ්‍යක්ෂවරුන්ගේ ධුර කාලය වසර හතරකට සීමා වන අතර, ඔවුන්ට අධ්‍යක්ෂ ධුරයක සේවය කළ හැකි සමස්ත කාලය වසර අටකට සීමා කිරීමටද යෝජනා කර ඇත.

දේශපාලන හෝ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවට සම්බන්ධ විශේෂිත තනතුරු දරන පුද්ගලයින්, මාධ්‍යවේදීන් සහ මාධ්‍ය ආයතන හිමිකරුවන් මෙන්ම ක්‍රීඩක නියෝජිතයින් සහ කළමනාකරුවන් ඇතුළු ඇතැම් පුද්ගලයින්ට පාලක මණ්ඩලයේ තනතුරු දැරීම සඳහා නුසුදුසුකම් පැනවීමටද මෙම පනත් කෙටුම්පත මගින් යෝජනා කර තිබේ.

මාධ්‍යවේදීන්ට වසර 3ක තහනමක්? ඇමැතිට පුළුල් බලතල? සමානාත්මතාව, වෘත්තීය නිදහස සහ ක්‍රිකට් ස්වාධීනත්වය ගැන නීතිමය ගැටලු

ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් පාලනය මුළුමනින්ම ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම අරමුණු කරගෙන ඉදිරිපත් කර ඇති නව ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පනත් කෙටුම්පතේ ඇතැම් විධිවිධාන ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මූලික අයිතිවාසිකම් සහ නීතියේ ආධිපත්‍යය සම්බන්ධයෙන් සැලකිය යුතු නීතිමය ප්‍රශ්න මතුකරන බව එම කෙටුම්පත විමර්ශනය කිරීමේදී පෙනී යයි.

කෙටුම්පතේ ප්‍රකාශිත අරමුණ වන්නේ ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් පාලනය, නියාමනය සහ සංවර්ධනය සඳහා නව ව්‍යුහයක් ඇති කිරීමත්, යහපාලනය, විනිවිදභාවය, වගකීම සහ සමාන අවස්ථා තහවුරු කරමින් ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව දූෂණයෙන් හා වෙනත් අනිසි ක්‍රියාකාරකම්වලින් ආරක්ෂා කිරීමත්ය.

මාධ්‍යවේදීන්ට විශේෂ තහනමක්

විශේෂ අවධානයට ලක්වන විධිවිධානයක් ඇත්තේ පනත් කෙටුම්පතේ 7(උ) වගන්තියේය.

ඒ අනුව නාමයෝජනා ඉදිරිපත් කිරීමට පෙර වසර තුනක කාලය තුළ ගෙවීම් ලබන සේවකයකු හෝ නිදහස් මාධ්‍යවේදියකු ලෙස මාධ්‍ය ආයතනයකට සම්බන්ධව වෘත්තීය මාධ්‍යවේදියකු ලෙස කටයුතු කළ පුද්ගලයකුට ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට ඇතුළත්වීමට නොහැකි වේ.මාධ්‍ය ආයතනයක හිමිකරුවකු, අර්ථලාභී හිමිකරුවකු හෝ ප්‍රධාන කොටස් හිමියකු සම්බන්ධයෙන්ද එම නුසුදුසුකම අදාළ වේ.

ක්‍රීඩකයාගේ ඥාතියකු වීමත් නුසුදුසුකමක්

7 වගන්තිය යටතේ තවත් පුළුල් නුසුදුසුකම් ගණනාවක් හඳුන්වා දී තිබේ.ජාතික සංචිතයක හෝ ජාතික කණ්ඩායමක ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයකුගේ දෙමාපියකු හෝ සහෝදරයකු වීම පමණින්ද අධ්‍යක්ෂ ධුරයට නුසුදුසු වීමට ඉඩ සැලසේ.

SLC පාලනයේ විශාල වෙනසක්

නව පනත් කෙටුම්පතෙන් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පාලන ව්‍යුහයද විශාල ලෙස වෙනස් කිරීමට යෝජනා කර තිබේ.

අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරුන් සහ සාමාජිකයන් විසින් තෝරා පත්කරන අධ්‍යක්ෂවරුන් ඇතුළත් කිරීමට නියමිතය. ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරුන් තෝරාගැනීම සඳහා නාමයෝජනා ක්‍රමයක්ද හඳුන්වා දී තිබේ.

සාමාජිකයන්ගේ ඡන්දයෙන් තෝරා පත්කරනු ලබන්නේ අධ්‍යක්ෂවරුන් හත්දෙනෙකු බවද කෙටුම්පත සඳහන් කරයි.තවත් විශේෂත්වයක් වන්නේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරුන් අතරින් මණ්ඩලයේ බහුතර ඡන්දයෙන් තෝරා ගැනීමට යෝජනා කර තිබීමයි.ඒ අනුව SLC සාමාජිකයන්ගේ සෘජු ඡන්ද බලය සහ නව නාමයෝජනා ක්‍රමය අතර බල තුලනය කෙසේ පවත්වාගෙන යන්නේද යන්නද අවධානයට ලක්වන කරුණකි.

ක්‍රිකට් ස්වාධීනත්වය ගැනත් ප්‍රශ්නයක්

කෙටුම්පතේම එක් පැත්තකින් ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට්හි ස්වාධීන පාලනය සහ පරිපාලනය ආරක්ෂා කිරීම අවධාරණය කර තිබේ.

ICC සහ ACC සමඟ ශ්‍රී ලංකාව පවත්වාගෙන යන සම්බන්ධතාවයට හෝ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාවේ ස්වාධීන පාලනයට හානි විය හැකි ක්‍රියාවලින් වැළකීම SLC හි වගකීමක් ලෙසද දක්වා තිබේ.එම නිසා නව පනත යටතේ රජයේ හෝ ක්‍රීඩා අමාත්‍යාංශයේ අධීක්ෂණ බලතල ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය සහ SLC හි ආයතනික ස්වාධීනත්වය අතර නිසි සීමාව පවත්වාගෙන යන්නේ කෙසේද යන්නද විශේෂයෙන් විමසා බැලිය යුතු කරුණකි.

ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පනත් කෙටුම්පත ගැන ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රශ්න රැසක්

නමුත් ඉතා පැහැදිලිවම 2026 ශ්‍රී ලංකා ක්‍රිකට් පනත් කෙටුම්පත සම්පූර්ණයෙන් වත්මන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මූලධර්ම සමඟ සැසඳීමේදි කෙටුම්පතේ ප්‍රකාශිත අරමුණ යහපාලනය, විනිවිදභාවය, වගකීම සහ ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව දූෂණයෙන් ආරක්ෂා කිරීමයි. එහෙත්, ඒ අරමුණ නීත්‍යානුකූල වුවත් එය ඉටු කිරීමට තෝරාගෙන ඇති ඇතැම් ක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය අභියෝගයකට ලක් කළ හැකි බව පැහැදිලිවම පෙනේ.

මෙහි “ව්‍යවස්ථාවට නිශ්චිතවම පටහැනියි” යන අවසන් තීරණය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට අයත් බවත් සැලකිල්ලට ගත යුතුය. Bill එකක් සම්බන්ධයෙන් එවැනි ප්‍රශ්නයක් තීරණය කිරීමේ සුවිශේෂී බලය Article 120 යටතේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට තිබෙන අතර Article 121 යටතේ පුරවැසියෙකුට එය අභියෝග කළ හැක. Supreme Court

1. 7(උ) වගන්තිය — මාධ්‍යවේදීන්ට පනවන විශේෂ තහනම

මෙය ප්‍රබලතම Article 12(1) ප්‍රශ්නයක්.

7(උ) අනුව නාමයෝජනා දීමට පෙර වසර තුනක කාලය තුළ ගෙවීම් ලබන මාධ්‍ය සේවකයෙකු, නිදහස් මාධ්‍යවේදියෙකු, වෘත්තීය මාධ්‍යවේදියෙකු ලෙස කටයුතු කළ අයෙකු හෝ මාධ්‍ය ආයතනයක හිමිකරුවකු/අර්ථලාභී හිමිකරුවකු/ප්‍රධාන කොටස් හිමියකු SLC අධ්‍යක්ෂවරයකු වීමට නුසුදුසු කරයි.

මෙහි ව්‍යවස්ථාමය ප්‍රශ්නය වන්නේ මාධ්‍ය ක්ෂේත්‍රය පමණක් මෙතරම් පුළුල් ලෙස වෙන්කරන්නේ ඇයි? යන්නයි.

ඒ නිසා Article 12(1) – නීතිය ඉදිරියේ සමානාත්මතාව, සහ අවස්ථානුකූලව Article 14(1)(g) – නීත්‍යානුකූල වෘත්තියක/රැකියාවක/ව්‍යාපාරයක නිරත වීමේ නිදහස යටතේ මෙය අභියෝග කළ හැකිය. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය Article 14(1)(g) යටතේ නීත්‍යානුකූල වෘත්තියක නිරත වීමේ නිදහස පිළිගෙන තිබේ. Supreme Court

විශේෂයෙන්ම 2026 සැප්තැම්බර් මාසයේ වෙනත් Bill Determination එකකදීත් vague provision එකක් Articles 12(1) සහ 14(1)(g) සමඟ inconsistent බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කර තිබීම මෙහි වැදගත් සංසන්දනාත්මක කරුණකි. Parliament of Sri Lanka

2. 7 වගන්තියේ නුසුදුසුකම් — අතිශය පුළුල් වර්ගීකරණ

7 වගන්තිය මාධ්‍යවේදීන්ට පමණක් නොව, ක්‍රීඩකයන්ගේ දෙමාපියන්/සහෝදරයන්, ක්‍රීඩක නියෝජිතයන්, පුහුණුකරුවන්, ක්‍රීඩා උපකරණ සැපයූ අය සහ වෙනත් කණ්ඩායම් ගණනාවක් අධ්‍යක්ෂ ධුරයෙන් ඉවත් කරයි. උදාහරණයක් ලෙස ජාතික සංචිතයක ක්‍රීඩකයකුගේ දෙමාපියකු හෝ සහෝදරයකු වීම පමණින් නුසුදුසුකම ඇතිවෙයි.

Conflict of interest වැළැක්වීම නීත්‍යානුකූල අරමුණක් විය හැක. නමුත් constitutional question එක වන්නේ blanket prohibition එක අරමුණට සමානුපාතිකද, නැත්නම් conflict disclosure/recusal වැනි අඩු සීමාකාරී ක්‍රමයකින් එම අරමුණ ඉටු කළ හැකිද යන්නයි.

එබැවින් මෙයද Article 12(1) යටතේ arbitrary classification පිළිබඳ තර්කයකට යොදාගත හැක.

3. දඬුවමක්/තහනමක් “කවදා හෝ” ලැබූ අය සම්බන්ධ ගැටලුව

7(ජ) යටතේ doping, corruption, betting, match-fixing හෝ inside information සම්බන්ධයෙන් ICC, ACC, WADA, SLC disciplinary body ආදී ආයතනයකින් දණ්ඩනයකට, තහනමකට හෝ suspension එකකට යටත් වූ අය නුසුදුසු කරයි.

ප්‍රශ්නය වන්නේ දඬුවමේ බරපතළභාවය, කාලය, එය අවසන් වී කොපමණ කාලයක් ගතවී තිබේද, appeal එකකින් තීරණය වෙනස් වී තිබේද වැනි දේ අනුව ප්‍රමාණවත් differentiation එකක් තිබේද යන්නයි.

එසේ නොමැති blanket lifetime consequence එකක් Article 12(1) යටතේ proportionality/rationality ප්‍රශ්නයක් ඇති කළ හැක.

4. 44 වගන්තිය — ක්‍රීඩා අමාත්‍යවරයාට ලබාදෙන පුළුල් අධීක්ෂණ බලය

44 වගන්තිය යටතේ අමාත්‍යවරයාට SLC වෙතින් වාර්තා, ගිණුම් සහ වෙනත් තොරතුරු ඉල්ලා ගැනීමටත්, “විශ්වාසනීය තොරතුරු” හෝ පැමිණිල්ලක් මත විමර්ශන ක්‍රියාමාර්ග ආරම්භ කිරීමටත් බලය ලබාදෙයි.

තවද අමාත්‍යවරයාට තමන් අවශ්‍ය යැයි සලකන පුද්ගලයන්ගෙන් තිදෙනෙකුගේ මූලික විමර්ශන කමිටුවක් පත් කළ හැකිය.

ඊට පසුව විශ්‍රාමික ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරයකු පත්කර formal inquiry එකක් කළ හැකි අතර අවසානයේ අධ්‍යක්ෂවරයකු හෝ මුළු මණ්ඩලයම ඉවත් කිරීම, අත්හිටුවීම හෝ කර්තව්‍ය තහනම් කිරීම දක්වා යා හැකිය.

මෙය per se unconstitutional නොවුනද, නමුත් Article 12(1) යටතේ ප්‍රශ්නය වන්නේ:

“credible information”, “reasonable grounds”, “necessary”, “misconduct”, “other conduct” වැනි පුළුල් වචනවලට ප්‍රමාණවත් objective safeguards තිබේද?

විශේෂයෙන් board removal වැනි දැඩි ප්‍රතිඵලයකට පෙර notice, hearing, reasons, appeal/review mechanism ආදිය පැහැදිලිව statutory safeguards ලෙස තිබීම වැදගත්.

5. SLC ස්වාධීනත්වය කියන අතරම රාජ්‍ය බලපෑමට දොරක්

කෙටුම්පතේ 4 වගන්තියෙන් ICC/ACC සම්බන්ධතාවට හානි වන ක්‍රියාවලින් වැළකීම සහ ක්‍රිකට් පාලනයේ ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කිරීම SLC කාර්යයක් ලෙසම සඳහන් කරයි.නමුත් අනෙක් පැත්තෙන් 44 වගන්තියෙන් අමාත්‍යවරයාට විමර්ශන ආරම්භ කිරීමේ සිට Board එක ඉවත් කිරීම දක්වා සැලකිය යුතු බලයක් ලැබේ.

එබැවින් මෙහි අභ්‍යන්තර නීතිමය tension එකක් ඇත:

එක් පැත්තකින් “independent administration”; අනෙක් පැත්තෙන් Minister-triggered investigation/removal structure.

මෙය සෘජුවම constitutional violation එකක් නොවුණත්, arbitrary executive interference වැළැක්වීමට ප්‍රමාණවත් safeguards තිබේද යන්න Article 12(1) යටතේ වැදගත් වේ.

6. නාමයෝජනා කමිටුව සහ democratic/member control අඩු කිරීම

5 වගන්තිය අනුව SLC Board එකේ ස්වාධීන අධ්‍යක්ෂවරු Nomination Committee එක හරහා පැමිණෙන අතර සාමාජිකයන් විසින් තෝරාගනු ලබන්නේ අධ්‍යක්ෂවරු හත්දෙනෙකි.

තවද Chairman තෝරාගන්නේ independent directors අතරින්ය. Nomination Committee එකට Sports Ministry Secretary හෝ ඔහුගේ nominee ද ඇතුළත් වේ.

මෙය Article 14(1)(c) යටතේ freedom of association පිළිබඳ තර්කයකට පසුබිමක් විය හැකි නමුත්, මෙය Article 14(1)(c) උල්ලංඝනයක් බව සෘජුව නිගමනය කිරීම දුර්වලයි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය freedom of association එක Article 14(1)(c) හි ව්‍යවස්ථාමය අයිතියක් බව පිළිගෙන ඇත. Supreme Court

වඩා ශක්තිමත් ප්‍රශ්නය වන්නේ statutory corporation එකක් ලෙස SLC ප්‍රතිව්‍යුහගත කරන විට එහි සාමාජිකයන්ගේ associational autonomy සීමා කිරීම සඳහා සාධාරණ සහ සමානුපාතික පදනමක් තිබේද යන්නයි.

7. 45 වගන්තිය — “Rules” හරහා විශාල substantive matters තීරණය කිරීම

කෙටුම්පතේ බොහෝ වැදගත් කරුණු — elections, committees, membership conditions, disciplinary procedures ආදිය — rules මගින් සවිස්තර කිරීමට ඉඩ සලසයි.

ව්‍යවස්ථාවේ Article 4(a) අනුව ජනතාවගේ legislative power පාර්ලිමේන්තුව විසින් ක්‍රියාත්මක කරන අතර Article 76 අනුව Parliament තම legislative power එක අත්හැරීමට හෝ alienate කිරීමට නොහැක. Parliament of Sri Lanka

මෙහි mitigating factor එකක් තිබේ: Gazette කරන rules Parliament වෙත approval සඳහා ඉදිරිපත් කිරීමේ ක්‍රමයක් කෙටුම්පතේ ඇත.

එහෙත් සියලු rules Gazette කිරීම අවශ්‍ය නොවන ආකාරයට 45 වගන්තිය ලියා ඇති බව පෙනේ. එය කියන්නේ Board rules website එකේ publish කළ යුතු බවත්, විශේෂයෙන් official colours/logo සම්බන්ධ rules Gazette කළ යුතු බවත්ය.

ඒ නිසා substantive rights, elections, membership හෝ disciplinary consequences සම්බන්ධ rules සියල්ලටම Parliamentary scrutiny ලැබෙනවාද යන්න drafting clarification එකක් අවශ්‍ය කරයි. Article 76 argument එක මෙතැනින් මතුවිය හැක.

8. පූර්ව SLC ව්‍යුහය නීතියෙන් එකවර අවසන් කිරීම

47(1) අනුව පනත ක්‍රියාත්මක වන දින සිට predecessor body එක ක්‍රියාත්මක වීම නතර වේ.

ඒ සමඟ එහි assets, liabilities, contracts, litigation, employees සහ disciplinary proceedings නව statutory SLC එකට transfer කරයි.

Transition එකක් අවශ්‍ය වීම සාමාන්‍ය දෙයක්. නමුත් දැනට පවතින elected mandates/office-holders ඔවුන්ගේ term අවසන් වීමට පෙර statutory intervention එකකින් අවසන් කරන්නේ නම්, ඒ සඳහා transitional fairness සහ legitimate expectation පිළිබඳ administrative-law/Article 12(1) arguments මතු කළ හැක.

9. Article 148 — මහජන මුදල් පිළිබඳ ප්‍රශ්නය

SLC වෙත විශාල මූල්‍ය බලතල ලබාදෙයි: දේපළ මිලදී ගැනීම/විකිණීම, ණය ගැනීම, ආයෝජනය, commercial ventures සහ PPP arrangements ආදිය.

Article 148 අනුව public finance පිළිබඳ සම්පූර්ණ පාලනය Parliament සතුය. Parliament of Sri Lanka

කෙටුම්පත Auditor-General audit සහ annual report Parliament වෙත ඉදිරිපත් කිරීම වැනි safeguards දමා ඇති නිසා මෙය සෘජු Article 148 violation එකක් දැයි දැන්ම අපට පුර්ව කථනය කල නොහැක.

නමුත් SLC funds statutory public funds ලෙස සැලකෙන ප්‍රමාණය සහ borrowing/investment/disposal powers සම්බන්ධ Parliamentary control ප්‍රමාණවත්ද යන්න විමසා බැලිය හැකි constitutional issue එකකි.

සමස්තයෙන් ප්‍රබලම අභියෝග

මෙම Bill එකට constitutional challenge එකක් සකස් කරනවා නම් ප්‍රධාන තර්ක කේන්ද්‍රගත වන්නේ Article 12(1) වටා බව පෙනේ. විශේෂයෙන් 7(උ) මාධ්‍යවේදීන්ට ඇති වසර තුනක blanket disqualification, අනෙකුත් අතිශය පුළුල් disqualifications, 44 වගන්තියේ Ministerial discretion සහ Board removal mechanism, සහ substantive matters rules වෙත පවරන තැන් ප්‍රධාන වශයෙන් පරීක්ෂා කළ යුතුය.

Article 14(1)(g) 7 වගන්තියේ ඇතැම් professional restrictions සම්බන්ධයෙන් අතිරේක පදනමක් විය හැක. Article 14(1)(c) association autonomy සම්බන්ධයෙන් තර්ක කළ හැකි නමුත් එය Article 12 argument එකට වඩා සංකීර්ණයි. Article 76 delegated rule-making පිළිබඳව සහ Article 148 SLC මූල්‍ය පාලනය පිළිබඳව තවදුරටත් පරීක්ෂා කළ යුතුය.

වැදගත්ම කරුණ වන්නේ “ක්‍රිකට් පාලනය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම” නීත්‍යානුකූල අරමුණක් වීමෙන් පමණක් එය ඉටු කිරීමට භාවිත කරන සෑම සීමාවක්ම ව්‍යවස්ථානුකූල නොවන බවයි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය Bill review එකකදී irrational provision එකක් Article 12(1) සමඟ inconsistent බව මීට පෙරත් තීරණය කර තිබේ. Supreme Court

කෙසේ වෙතත් මෙම විධිවිධාන “ව්‍යවස්ථා විරෝධී” බව මේ අවස්ථාවේ අවසන් වශයෙන් ප්‍රකාශ කළ නොහැකිය.පනත් කෙටුම්පතක ව්‍යවස්ථානුකූලභාවය පිළිබඳ අවසන් නීතිමය තීරණය ලබාදීම ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ කාර්යයකි.