පාඨලීගේ නඩුවේ සාක්ෂිකරු ගෙන්වන්න රාජ්‍ය මුදලින් ලක්ෂ 4.5ක්! සාක්ෂිකරුවන් මෙහෙයවූවාදැයි විමර්ශනයක් ඉල්ලයි!

ජර්මනියේ සිට සාක්ෂිකරුවකු ගෙන්වීමට පොලිස් නිලධාරීන් මැදිහත්වූ බවට චෝදනා! නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අධීක්ෂණය නොතිබූ බවත් කියයි! රාජ්‍ය මුදල් භාවිතය, සාක්ෂිකරුවන්ගේ ස්වාධීනත්වය සහ සාධාරණ නඩු විභාගයකට ඇති අයිතිය ගැන ප්‍රශ්න රැසක්!

විමර්ශනාත්මක විශේෂ පුවත් වාර්තාව | 2026 ඔක්තෝබර් 22

හිටපු අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික රණවක මහතාට අදාළව කොළඹ මහාධිකරණයේ විභාග වෙමින් පවතින නඩුවක සාක්ෂිකරුවකු ජර්මනියේ සිට ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීම සඳහා රුපියල් හාරලක්ෂ පනස්දහසක පමණ රාජ්‍ය මුදල් වැය කිරීම සහ එම ක්‍රියාවලියට අපරාධ විමර්ශන නිලධාරීන් සෘජුව මැදිහත්වීම සම්බන්ධයෙන් බරපතළ නීතිමය ප්‍රශ්න මතු කරමින් විධිමත් පැමිණිල්ලක් ඉදිරිපත් කිරීමට එක්සත් ජනරජ පෙරමුණ පියවර ගෙන තිබේ.

2026 ඔක්තෝබර් 22 දිනැති මෙම පැමිණිල්ල, අපරාධයක වින්දිතයන් සහ සාක්ෂිකරුවන් ආරක්ෂා කිරීමේ ජාතික අධිකාරියේ සභාපතිවරයාට සහ නීතිපතිවරයාට යොමු කර තිබේ.

පාඨලී චම්පික රණවක මහතාගේ උපදෙස් පරිදි ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ ශිරාල් ලක්තිලක මහතා විසින් සකස් කරන ලද පැමිණිල්ල, එක්සත් ජනරජ පෙරමුණ වෙනුවෙන් තීක්ෂණ ගම්මන්පිල සහ නීතිඥ රජික කොඩිතුවක්කු විසින් අද (22) අදාළ ආයතන වෙත භාරදීමට කටයුතු කර තිබේ.

මෙම පැමිණිල්ලෙන් මතුවන මූලික ප්‍රශ්නය වන්නේ, අපරාධ නඩුවක සාක්ෂිකරුවකුගේ පැමිණීම පහසු කිරීම සඳහා රාජ්‍ය මුදල් වැය කිරීමේදී අදාළ නීතිමය හා පරිපාලන ක්‍රමවේද අනුගමනය කර තිබේද, නැතහොත් එම ක්‍රියාවලිය සාක්ෂිකරුවකුට අයුතු බලපෑමක් කිරීමේ තත්ත්වයකට පත්ව තිබේද යන්නයි.

පාඨලීගේනඩුවේසාක්ෂිකරුගේගුවන්ගමනටරු. 450,000ක්! “වියදම්දැරුවේ CCD යේ ඉන්දික නැමැත්තා ”

ඔක්තෝබර් 19 වැනිදා අධිකරණයේදී හෙළිවූයේ කුමක්ද?

කොළඹ මහාධිකරණයේ HC 1824/20 දරන නඩුව 2026 ඔක්තෝබර් 19 වැනිදා මහාධිකරණ විනිසුරු රශ්මි සිංගප්පුලි මහතා ඉදිරියේ විභාගයට ගත් අවස්ථාවේදී පැමිණිල්ලේ දෙවන සාක්ෂිකරු ලෙස නම් කර සිටින මොහොමඩ් සුහයිල් සිද්ධික් නමැත්තා ලබාදුන් සාක්ෂිය මෙම පැමිණිල්ලට පදනම් වී තිබේ.

පැමිණිල්ලේ සඳහන් පරිදි, අදාළ සාක්ෂිකරු තමන්ට ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණ සාක්ෂි ලබාදීමට නොහැකි බව මීට පෙර නීතිඥවරයකු මාර්ගයෙන් අධිකරණයට දැනුම් දී තිබේ.එහෙත් ඉන් අනතුරුව පොලිස් විමර්ශන නිලධාරීන්ගේ සෘජු මැදිහත්වීම මත ඔහු ජර්මනියේ සිට ශ්‍රී ලංකාවට ගෙන්වා ගැනීමට කටයුතු කර ඇති බව පැමිණිලිකාර පාර්ශ්වය පෙන්වා දෙයි.

එහිදී ගුවන් ප්‍රවේශපත්‍ර සහ අනෙකුත් ගමන් වියදම් වෙනුවෙන් රුපියල් 450,000ක පමණ මුදලක් රාජ්‍ය වියදමින් දරා ඇති බවට අදාළ සාක්ෂියෙන් කරුණු අනාවරණය වූ බව පැමිණිල්ලේ දැක්වේ.එපමණක් නොව, මෙම ගෙවීම් සහ සම්බන්ධීකරණ කටයුතු නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අධීක්ෂණයෙන් තොරව, පැමිණිල්ලේ සඳහන් වන අධ්‍යක්ෂ ඉන්දික ඇතුළු අපරාධ විමර්ශන නිලධාරීන්ගේ සෘජු මෙහෙයවීම මත සිදුව ඇති බවට ද චෝදනා කර තිබේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙම කරුණු තහවුරු කිරීම සඳහා අදාළ සාක්ෂි සටහන්, මුදල් ගෙවීම් ලේඛන සහ නිල අනුමැතීන් ස්වාධීනව පරීක්ෂා කිරීම අවශ්‍ය වේ.

රාජ්‍ය මුදල් වැය කළේ කාගේ අනුමැතියෙන්ද?

මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් මතුවන තවත් ප්‍රධාන ප්‍රශ්නයක් වන්නේ රුපියල් 450,000ක පමණ මුදලක් වැය කිරීම සඳහා අනුමැතිය ලබාදුන්නේ කවුරුන්ද යන්නයි.සාක්ෂිකරුවකු විදේශයක සිට මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමේදී ගුවන් ගමන් වියදම්, නවාතැන් පහසුකම් සහ අනෙකුත් අවශ්‍යතා සඳහා රාජ්‍ය මුදල් යෙදවීම ඇතැම් අවස්ථාවල නීත්‍යනුකූල විය හැකිය. එබැවින් මුදල් වැය කළ බව පමණක් නීති උල්ලංඝනයක් සිදුවූ බවට සාක්ෂියක් නොවේ.

එහෙත් එම වියදම් අනුමත කළ බලධාරියා, භාවිත කළ අරමුදල, ගෙවීම් සිදුකළ ක්‍රමවේදය සහ අදාළ මුදල් රෙගුලාසි පිළිපැද තිබේද යන්න පරීක්ෂා කිරීම වැදගත් වේ.පැමිණිලිකාර පාර්ශ්වයේ චෝදනාව වන්නේ සාක්ෂිකරු ගෙන්වා ගැනීමේ කටයුතු නියමිත ව්‍යවස්ථාපිත ක්‍රමවේදයෙන් බැහැරව සිදුකර ඇති බවයි.

ඒ අනුව විමර්ශනයකදී පහත කරුණු පැහැදිලි කරගත යුතුය.

• රුපියල් 450,000ක පමණ මුදල ලබාගත් රාජ්‍ය ආයතනය හෝ අරමුදල කුමක්ද?
• ගුවන් ප්‍රවේශපත්‍ර මිලදී ගැනීමට ලිඛිත අනුමැතියක් ලබාගෙන තිබේද?
• නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව මෙම ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ දැනුවත්ව සිටියේද?
• සාක්ෂිකරුට ගමන් වියදම් හැර වෙනත් මූල්‍යමය හෝ ද්‍රව්‍යමය ප්‍රතිලාභ ලබාදී තිබේද?
• සාක්ෂිකරුගේ පැමිණීම සම්බන්ධයෙන් අධිකරණයට නිසි තොරතුරු ඉදිරිපත් කර තිබේද?

විදේශයක සිට වීඩියෝ තාක්ෂණයෙන් සාක්ෂි ලබාගැනීමේ අවස්ථාව නොසලකා හැරියාද?

පැමිණිල්ල මගින් තවත් වැදගත් නීතිමය කරුණක් මතු කර තිබේ.

2015 අංක 4 දරන අපරාධයක වින්දිතයන් සහ සාක්ෂිකරුවන්ට සහාය දීමේ සහ ආරක්ෂා කිරීමේ පනතේ 29 වැනි වගන්තිය යටතේ විදේශයක සිටින සාක්ෂිකරුවකුගේ සාක්ෂි ශ්‍රව්‍ය-දෘශ්‍ය සබැඳියක් මගින් ලබාගැනීමේ ක්‍රමවේදයක් පවතින බව පැමිණිල්ල සඳහන් කරයි.එවැනි ක්‍රමවේදයක් තිබියදී විශාල මුදලක් වැය කරමින් සාක්ෂිකරුවකු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීමට තීරණය කළේ කුමන හේතුවක් මතද යන්න පැමිණිලිකාර පාර්ශ්වය ප්‍රශ්න කරයි.

කෙසේ වෙතත්, වීඩියෝ තාක්ෂණයෙන් සාක්ෂි ලබාගැනීමේ නීතිමය අවස්ථාවක් පැවතීම නිසාම සාක්ෂිකරුවකු පෞද්ගලිකව අධිකරණයට කැඳවීම නීතිවිරෝධී වන්නේ නැත.එබැවින් මෙම නඩුවේදී සාක්ෂිකරුගේ භෞතික පැමිණීම අවශ්‍ය වූයේද, එය තීරණය කළේ කවුරුන්ද සහ අධිකරණයේ අදාළ උපදෙස් මොනවාද යන්න සොයා බැලිය යුතුය.

සාක්ෂිකරුවන්ගේ ස්වාධීනත්වයට බලපෑමක් සිදුවුණාද?

පැමිණිල්ලේ බරපතළම චෝදනාවක් වන්නේ සාක්ෂිකරුවකුගේ පැමිණීම සඳහා මූල්‍ය පහසුකම් සැලසීම සාක්ෂිකරු අයුතු ලෙස පොළඹවා ගැනීමක් හෝ සාක්ෂි මෙහෙයවීමක් බවට පත්ව තිබිය හැකි බවයි.පැමිණිලිකාර පාර්ශ්වය 2015 අංක 4 දරන පනතේ 14 වැනි වගන්තිය උපුටා දක්වමින් සාක්ෂිකරුවන්ට බලපෑම් කිරීම සහ අයුතු ලෙස පොළඹවා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් ඉල්ලා සිටී.

මෙහිදී වෙන්කර හඳුනාගත යුතු කරුණු දෙකක් තිබේ.

පළමුවැන්න, සාක්ෂිකරුවකුට අධිකරණය හමුවේ පෙනී සිටීමට අවශ්‍ය සාධාරණ ගමන් වියදම් ලබාදීමයි.

දෙවැන්න, යම් ප්‍රකාශයක් ලබාදීමට, සාක්ෂිය වෙනස් කිරීමට හෝ විශේෂිත පාර්ශ්වයකට වාසිදායක ලෙස කටයුතු කිරීමට සාක්ෂිකරුවකු පොළඹවා ගැනීමයි.

මෙම ක්‍රියා දෙක නීතිමය වශයෙන් එකිනෙකට වෙනස්ය.

සාධාරණ නඩු විභාගයකට ඇති අයිතිය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය

මෙම පැමිණිල්ලෙන් සාක්ෂි ආඥාපනතේ 24 වැනි වගන්තිය සහ ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 12(1) හා 13(3) ව්‍යවස්ථා ද උපුටා දක්වා තිබේ.පැමිණිලිකාර පාර්ශ්වයේ තර්කය වන්නේ රාජ්‍ය බලය භාවිත කරමින් සාක්ෂිකරුවකු අයුතු ලෙස පොළඹවා ගැනීමක් සිදුව ඇත්නම් එය සාධාරණ නඩු විභාගයකට ඇති අයිතියට බලපෑ හැකි බවයි.

එහෙත් සාක්ෂි ආඥාපනතේ 24 වැනි වගන්තිය ප්‍රධාන වශයෙන් අදාළ වන්නේ චූදිතයකුගේ පාපොච්චාරණවලට බලපාන ඇතැම් පෙළඹවීම්, තර්ජන සහ පොරොන්දු පිළිබඳවය. එම වගන්තිය සාමාන්‍ය සාක්ෂිකරුවකුගේ ගමන් වියදම් ගෙවීමකට සෘජුවම අදාළ වන බව නිගමනය කළ නොහැකිය.

ඒ අනුව පැමිණිල්ලේ මෙම නීතිමය තර්කය වෙනම අධිකරණමය විමර්ශනයකට හා නීතිමය අර්ථකථනයකට යටත් වේ.

විමර්ශනයක් සඳහා ඉල්ලීම් තුනක්

ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ ශිරාල් ලක්තිලක මහතා විසින් ඉදිරිපත් කර ඇති පැමිණිල්ලෙන් ප්‍රධාන ක්‍රියාමාර්ග තුනක් ඉල්ලා තිබේ.

පළමුව, සාක්ෂිකරුවන්ට බලපෑම් කිරීම, අයුතු ලෙස මෙහෙයවීම සහ නීතිමය විධිවිධාන අභිබවා කටයුතු කිරීම සම්බන්ධයෙන් අදාළ විමර්ශන නිලධාරීන් පිළිබඳ විධිමත් පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කිරීමයි.

දෙවැනුව, විදේශයක සිටින සාක්ෂිකරුවකු මෙරටට ගෙන්වා ගැනීම සඳහා රාජ්‍ය මුදල් වැය කළ ආකාරය පිළිබඳ මූල්‍ය විගණනයක් සිදු කිරීමයි.

තෙවැනුව, අධිකරණය ඉදිරියේ පවතින නඩුවේ අපක්ෂපාතීත්වයට හා සාධාරණත්වයට හානියක් සිදුව ඇත්දැයි සොයා බලා නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අධීක්ෂණය යටතේ අවශ්‍ය නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමයි.

මෙය සාක්ෂිකරුවකුගේ ගුවන් ටිකට්පත පිළිබඳ ප්‍රශ්නයක් පමණක්ද?

මෙම සිද්ධියෙන් මතුවන පුළුල් ප්‍රශ්නය වන්නේ අපරාධ නඩු විභාගවලදී රාජ්‍ය ආයතනවල කාර්යභාරය සහ සාක්ෂිකරුවන්ගේ ස්වාධීනත්වය අතර පවතින සම්බන්ධතාවයි.සාක්ෂිකරුවන්ට අවශ්‍ය ආරක්ෂාව සහ පහසුකම් සැලසීම අපරාධ යුක්ති ක්‍රියාවලියේ වැදගත් අංගයකි. එමෙන්ම සාක්ෂිකරුවන්ට ලබාදෙන පහසුකම් විනිවිදභාවයෙන්, නීත්‍යනුකූලව සහ අධිකරණ ක්‍රියාවලියේ විශ්වාසනීයත්වය ආරක්ෂා වන ආකාරයෙන් සැලසිය යුතුය.

මෙම නඩුවේදී රාජ්‍ය මුදල් වැය කළ ආකාරය පිළිබඳ පැමිණිල්ලේ චෝදනා සත්‍ය බව තහවුරු වුවහොත් ඒ සම්බන්ධයෙන් අදාළ නිලධාරීන්ගේ වගකීම් සොයා බැලීමට සිදුවනු ඇත.අනෙක් අතට, අදාළ ගෙවීම් නිසි අනුමැතීන් යටතේ සහ සාක්ෂිකරුගේ පැමිණීම පහසු කිරීම සඳහා පමණක් සිදුකර ඇති බව තහවුරු වුවහොත්, පැමිණිල්ලෙන් මතුකර ඇති අයුතු මැදිහත්වීමේ චෝදනා වෙනත් ආකාරයකින් ඇගයීමට සිදුවනු ඇත.

එම තොරතුරු මත පදනම් වූ අපක්ෂපාතී පරීක්ෂණයක් මගින් පමණක් මෙම සිද්ධියේ නීතිමය සහ පරිපාලනමය වගකීම් නිශ්චය කළ හැකි වනු ඇත.