ණය ගෙවීමේ හැකියාව තිබුණත් අවදානම් තවමත් ඉහළ මට්ටමක! IMF කියු අනුර නොකියු කතාව!
ශ්රී ලංකාවේ ණය තිරසර බව හෙවත් ණය ගෙවීමේ හැකියාව තිබුණත් ඒ පිළිබඳ අවදානම් තවමත් ඉහළ මට්ටමක පවතින බව ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ තක්සේරුව වී තිබේ.ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ දත්ත විශ්ලේෂණය කරමින් ආර්ථික විශ්ලේෂකයන් පෙන්වා දෙන්නේ ලබන වසරේ (2027) මාර්තු මාසයෙන් ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ වැඩසටන නිමා වන අවස්ථාව වන විට ද මේ ඉහළ අවදානම් තත්ත්වය පවතිනු ඇති බවයි.
ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ විධායක මණ්ඩලය විසින් 2026 මැයි 28 වැනිදා ශ්රී ලංකාව සම්බන්ධයෙන් නිකුත් කළ වාර්තාවක සඳහන් වූයේ ද ණය ප්රතිව්යුහගතකරණය සම්පූර්ණ කිරීමට ආසන්න වන නමුත්, ණය තිරසර බව පිළිබඳ අවදානම් ඉහළ මට්ටමක පවතින බවයි.
මේ පසුබිම තුළ ඇතැම් ආර්ථික හා මූල්ය අංශවල විද්වතුන් පවසන්නේ 2027 වසරේ දී ශ්රී ලංකාවට නැවත ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ සහාය පැතීමට සිදුවනු ඇති බවයි. මේ ගැන ආණ්ඩුව අභ්යන්තරයේ ද කතාබහක් ඇතිව තිබෙන බව ද වාර්තාවේ. කෙසේ වෙතත් රජයේ ආරංචිමාර්ගවලින් දැන ගැනීමට ඇත්තේ ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල සමග 2027 වසරේ දී අලුත් ණය වැඩසටහනකට යෑමට තවමත් කිසිදු තීරණයක් ගෙන නැති බවයි.එය ජනාධිපතිවරයාගේ තනි මතයද? නැතහොත් IMF සමග මාරාන්තික ෆෝබියාවක සිටින පැලවත්තේ මතයද යන්න තවම හරියටම කිව නොහැක. ඇතැම් විට පවතින දැඩි සමාජ විරෝධය හමුවේ කාඩරය සතුටු කිරිම සදහා හිතාමතාම සිදුකරන ක්රියාවලික්ද විය හැක.
ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ ගිවිසුම සඳහා පදනම IMF හි ණය තිරසාර විශ්ලේෂණය මගින් සකස් කරන ලදී. 2023 දී 113% ක් පමණ වූ තිරසාරභාවය කරා ළඟා වීමට නම්, 2032 වන විට ශ්රී ලංකාවේ ණය-දළ දේශීය නිෂ්පාදිත අනුපාතය 95% දක්වා අඩු විය යුතු බව IMF ප්රකාශ කළේය.
මේ වන විට රටට පැමිණ සිටින අයිඑම්එෆ් නියෝජිතයින් සමග පසුගිය බ්රහස්පතින්දා (17) පෙරවරුවේ ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා සාකච්ජා කළ අතර එහිදී රට අත්කර ගෙන තිබෙන මෙම ආර්ථික ජයග්රහණ ජනතාවගේ ජීවන තත්ත්වය පහසු කිරීමට සහ උසස් කිරීමට යෙදවීම රජයේ අරමුණ බව ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතා ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ නියෝජිත පිරිසට පවසා තිබෙන බව PMD වාර්තා කර තිබුනා.
ශ්රී ලංකාවේ ස්වෛරී ණය ප්රතිව්යුහගතකරණය: ණය හිමියන්ගේ අවශ්යතා සහ ‘ශුද්ධ වර්තමාන අගය’ (NPV) භාවිතය පිළිබඳ විමර්ශනයක්
මුදල් ඒකකයේ අගය අවප්රමාණය වීම නොසලකා හැරීම මගින් සැබෑ ණය බර වසන් කිරීමට සම්මත ‘ශුද්ධ වර්තමාන අගය’ (NPV) විශ්ලේෂණය හේතු වන බව තර්ක කරමින් මෙම අධ්යයනය ශ්රී ලංකාවේ ස්වෛරී ණය ප්රතිව්යුහගතකරණ ක්රියාවලිය ඇගයීමට ලක් කරයි. මෙම සැඟවුණු පිරිවැය හෙළිදරව් කිරීම සඳහා දේශීය මුදල් ඒකකයේ අගය වෙනස්වීම් සැලකිල්ලට ගන්නා සූත්ර භාවිත කිරීමේ අවශ්යතාව පෙන්වා දීමට අමතරව, සූරාකන සුළු ණය දීමේ ක්රම සහ උද්ධමනයට ලක්වූ (අතිශයෝක්තියෙන් යුත්) ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ (IMF) ඉලක්ක මගින් ණය හිමියන්ගේ කේවල් කිරීමේ බලය කෘත්රිමව ඉහළ නැංවූ ආකාරය ද මෙම අධ්යයනය මගින් විදහා දක්වයි. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, ආර්ථික අස්ථාවරත්වය දිගටම පවතින අතරම, ණය කප්පාදුව (haircut) අවම මට්ටමක පවත්වා ගැනීමට එම තත්ත්වයන් ඉවහල් වී ඇත.
තුන්වන ලෝකයේ ආර්ථිකයන්හි ස්වෛරී ණය සහන ඇගයීම සඳහා වන සාම්ප්රදායික ප්රවේශය මූලික වශයෙන් රඳා පවතින්නේ ‘ශුද්ධ වර්තමාන අගය’ (NPV) විශ්ලේෂණය මත ය (IMF 2025; Kozack 2005; Siriwardana 2025; Paris Club 2015; Verite Research 2024; Debt Justice 2024). එහෙත්, තුන්වන ලෝකයේ ආර්ථිකයන්හි පවතින විදේශ මුදල් ණය ඇගයීම සඳහා මෙම ක්රමවේදය නුසුදුසු බව අපි තර්ක කරමු.
NPV විශ්ලේෂණයේ මූලික දෝෂය පවතින්නේ එහි මූලික උපකල්පනය තුළ ය; එනම්, ගිණුම්කරණ ඒකකයේ (මුදල් ඒකකයේ) අගය කාලයත් සමඟ නොවෙනස්ව පවතී යන්නයි. ස්ථාවර මුදල් ඒකක සහිත දියුණු ආර්ථිකයන් සඳහා මෙය සත්ය විය හැකි වුවද, ශ්රී ලංකාව වැනි රටවල් සම්බන්ධයෙන් එය සත්ය නොවන බව පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබේ; මන්ද, එවැනි රටවල දේශීය මුදල් ඒකකය, ණය ලබාගෙන ඇති පරිවර්තනය කළ හැකි විදේශ මුදල් ඒකක (convertible currencies) හා සසඳන විට සැලකිය යුතු ලෙස අවප්රමාණය වීමට ලක්වන බැවිනි.
ශ්රී ලංකා රුපියල අවප්රමාණය වන විට, දේශීය මුදල් ඒකකයෙන් මනිනු ලබන අනාගත ණය ගෙවීම්වල සැබෑ පිරිවැය සැලකිය යුතු ලෙස ඉහළ යයි. අනාගත ගෙවීම්වල වටිනාකම අඩු බවට වැරදි ලෙස සලකමින් ඒවායේ වර්තමාන අගය ගණනය කරන NPV රාමුව තුළ මෙම සාධකය නොසලකා හැරේ. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, NPV පදනම මත ණය කප්පාදුවක් (haircut) සිදු කරන බවට පෙනී යන ප්රතිව්යුහගතකරණ ගිවිසුමක් මගින්, දිගු කරන ලද ණය උදාහරණයක් ලෙස, ශ්රී ලංකාවේ ණය මට්ටම “තිරසාර” ලෙස සැලකීම සඳහා 2032 වන විට දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයට (GDP) සාපේක්ෂව ණය අනුපාතය 95%ක් විය යුතු බවට ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදල (IMF) නියම කර ඇත (Siriwardana 2025).
අඩු ආදායම්ලාභී රටවල් අධික ලෙස ණය බරට ලක්වූ රටවල් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීමේදී IMF-ලෝක බැංකු ණය තිරසාරතා රාමුව (2025) මගින් භාවිතා කරන සීමාවට වඩා මෙම අගය සැලකිය යුතු ලෙස ඉහළ අගයක් ගනී. IMF ආයතනය විසින්ම පිළිගත් නිර්ණායක මෙලෙස වෙනස් කිරීම මගින්, ණය මුදලේ ප්රධාන කොටස (principal) අර්ථවත් ලෙස අඩු කර ගැනීමේ ශ්රී ලංකාවේ හැකියාව දුර්වල කරන අතර, රට ණය උගුලක සිරවීමේ චක්රයකට ඵලදායී ලෙස ඇද දමයි. රටේ අපේක්ෂිත සැබෑ (real) දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ වර්ධන වේගයට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස ඉහළ මට්ටමක පවතින පොලී අනුපාත, “ස්වර්ණමය රීතිය” (Golden Rule) නම් මූලධර්මය ද උල්ලංඝනය කරයි. මෙවැනි අසමතුලිතතාවක් මගින් ප්රාග්ධනයට වාසිදායක වන පරිදි ආදායම අසමාන ලෙස බෙදී යාමක් සහ නිමක් නැති ණය චක්රයක් නිර්මාණය වන බැවින්, එම මූලධර්මය මගින් එවැනි තත්ත්වයන්ට එරෙහිව අනතුරු අඟවයි (Neumann 1945; Piketty 2014).
ණය ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ ගිවිසුම පිළිබඳ කෙටි විස්තරයක්
මෙම ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ වැඩසටහන යටතේ, ශ්රී ලංකාවේ නාමික (nominal) දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය සම්බන්ධයෙන් අපේක්ෂිත විවිධ අවස්ථා මත පදනම්ව, ජාත්යන්තර ස්වෛරී බැඳුම්කරවල (ISBs) කල් පිරීමේ කාලසීමාව 2030 සිට 2038 දක්වා දීර්ඝ කෙරේ. 1 වන රූපයෙන් (23 පිටුව) පෙන්නුම් කෙරෙන්නේ, කල් පිරීමේ කාලසීමාව දීර්ඝ කිරීම මගින් මුළු පොලී ගෙවීම්වල සිදුවන සැලකිය යුතු වැඩිවීම් සැඟවී යන බවයි. 2025 සහ 2027 අතර සාමාන්ය නාමික දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය ඩොලර් බිලියන 107 ඉක්මවන්නේ නම්, ප්රතිව්යුහගත කිරීමට පෙර පැවති ඩොලර් බිලියන 16.3ක අගයට සාපේක්ෂව, මුළු නාමික ISB ගෙවීම් ප්රමාණය 14%කට වඩා වැඩි වීමකින් ඩොලර් බිලියන 18.56ක් දක්වා ඉහළ යනු ඇත. මෙය වසර අටක් තුළ අමතර ඩොලර් බිලියන 2.3ක ණය ආපසු ගෙවීමක් නියෝජනය කරයි. මෙම ගිවිසුම යටතේ, 2028 සිට බර තැබූ කූපන් පොලී අනුපාතය (weighted coupon rate) 6.8%ක් වන අතර, 2032 සිට සාමාන්ය කූපන් අනුපාතය ප්රතිව්යුහගත කිරීමට පෙර පැවති 6.95% සිට 9.65% දක්වා ඉහළ යනු ඇත. කෙසේ වෙතත්, මෙම ගිවිසුම යටතේ මුළු ණය ප්රධාන මුදල (principal) මත 14.9%ක කප්පාදුවක් (haircut) ලබා දෙනු ලැබේ (London Stock Exchange 2024).
2028න් පසු පවතින ඉහළ පොලී අනුපාත හේතුවෙන්, පොලී ගෙවීම් නාමික කප්පාදුවක් තිබියදීත්, ඉහළ පොලී අනුපාත ඕනෑම සහනයක් ඵලදායී ලෙස මකා දමනු ඇති අතර එමඟින් ණය සේවා පිරිවැයේ ශුද්ධ වැඩිවීමක් ඇති වේ.
වත්මන් ගිවිසුම යටතේ, ප්රතිව්යුහගත කිරීමෙන් පසු බරිත පොලී අනුපාතය අපේක්ෂිත සැබෑ දළ දේශීය නිෂ්පාදිත වර්ධන අනුපාතය සැලකිය යුතු ලෙස ඉක්මවා යනු ඇත. රටක් ස්ථාවර කිරීම අරමුණු කරගත් ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ වැඩසටහනකට මෙය බෙහෙවින් කරදරකාරී ය. ණය අර්බුදයේ ආරම්භයේ සිට ජනගහනයෙන් හතරෙන් එකක් දරිද්රතාවයේ ජීවත් වන බැවින්, කම්කරු පන්ති ප්රජාවන්, අඩු ආදායම්ලාභී කණ්ඩායම් මත ඇති විය හැකි ඍණාත්මක ප්රතිවිපාක
ණය සහන පිළිබඳ මිත්යාව: දෝෂ සහිත NPV විශ්ලේෂණය
NPV විශ්ලේෂණයේ මූලික උපකල්පනයක් නම්, ගිණුම් ඒකකයේ වටිනාකම කාලයත් සමඟ නියතව පවතින බවයි. කෙසේ වෙතත්, මුදල් වර්ග ක්ෂය වීමට ඉඩ ඇති සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් සඳහා මෙම උපකල්පනය උල්ලංඝනය වේ. ශ්රී ලංකා රුපියල අවප්රමාණය වන විට, එක්සත් ජනපද ඩොලර් වලින් නම් කරන ලද අනාගත ණය ගෙවීම්වල පිරිවැය සැලකිය යුතු ලෙස වැඩි වන අතර එය වැඩි කළ බදුකරණය හරහා සපුරා ගත යුතුය. මෙයින් අදහස් කරන්නේ දේශීය මුදල් වලින් මනිනු ලබන ජාතියේ ආර්ථිකය මත ඇති බර සැලකිය යුතු ලෙස වර්ධනය වන බවයි. NPV ගණනය කිරීම් රඳා පවතින්නේ ගිණුම් ඒකකයේ වටිනාකම නොවෙනස්ව පවතින විට අනාගත ගෙවීම් වර්තමාන ගෙවීම්වලට වඩා අඩු වටිනාකමක් ඇති බවට උපකල්පනය මත ය. කෙසේ වෙතත්, තුන්වන ලෝකයේ ජාතීන් සම්බන්ධයෙන් මෙම උපකල්පනය උල්ලංඝනය වේ. ණයහිමි රටවලට එරෙහිව තුන්වන ලෝකයේ මුදල් වර්ග ක්ෂය වීම අනාගත ගෙවීම්වල වටිනාකම වැඩි කරයි. එබැවින්, NPV ක්රමය භාවිතා කිරීම තුන්වන ලෝකයේ ජාතීන්ට ණය ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ බලපෑම් පිළිබඳ අර්ථවත් විශ්ලේෂණයක් වළක්වයි.
NPV විශ්ලේෂණයේ මුදල් ප්රවාහ වට්ටම් කිරීම ණයගැති ජාතිය සඳහා ගෙවීම් අඩු කිරීමක් වැරදි ලෙස පෙන්විය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, ඇමරිකානු ඩොලර් අනුව නාමික ගෙවීම්වල ඉහළ වටිනාකමට සමගාමීව ක්ෂය වීමත් සමඟ ණයෙහි රුපියල් පිරිවැය සැලකිය යුතු ලෙස ඉහළ යයි. පෙර කොටස්වල දක්වා ඇති පරිදි මෙය ශ්රී ලංකාවට අදාළ වේ. එබැවින්, ණයගැති ජාතියේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන්, ණයගැති රටවල වියදමින් ණයහිමියන්ට වාසිදායක බැවින්, NPV ක්රමය භාවිතා කිරීම හානිකර ය. තවද, විවිධ පරිණත පැතිකඩ සමඟ ණය කළඹ සංසන්දනය කිරීම සඳහා NPV ක්රමය නුසුදුසු ය. ශ්රී ලංකාවේ ISB ප්රතිව්යුහගත කිරීමේදී, මුදල් ප්රවාහවල කාල නියමයන් වෙනස් කරමින් කල්පිරීමේ කාලය දීර්ඝ කර ඇත. එවැනි වෙනස්කම්වල බලපෑම නිවැරදිව තක්සේරු කිරීම සඳහා, ප්රතිස්ථාපන දාම ක්රමය හෝ NPV ක්රමයෙන් ලබාගත් සමාන වාර්ෂික වාර්ෂික ක්රමය වැනි වඩාත් නවීන ශිල්පීය ක්රම, ණයගැති ජාතීන්ගේ මුදල් වලින් නම් කරන ලද අපේක්ෂිත අනාගත ආපසු ගෙවීම් සඳහා යෙදිය යුතුය. NPV ක්රමය මත විශ්වාසය තැබීමෙන්, විශ්ලේෂකයින් සහ ප්රතිපත්ති සම්පාදකයින් ණය ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ සැබෑ පිරිවැය අවතක්සේරු කිරීමේ අවදානමක් ඇත.
IMF හි ණය තිරසාර විශ්ලේෂණය
ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ ගිවිසුම සඳහා පදනම IMF හි ණය තිරසාර විශ්ලේෂණය මගින් සකස් කරන ලදී. 2023 දී 113% ක් පමණ වූ තිරසාරභාවය කරා ළඟා වීමට නම්, 2032 වන විට ශ්රී ලංකාවේ ණය-දළ දේශීය නිෂ්පාදිත අනුපාතය 95% දක්වා අඩු විය යුතු බව IMF ප්රකාශ කළේය. එය ඓතිහාසික සීමාවන් ඉක්මවා යන ඉලක්කයකි. නිදසුනක් වශයෙන්, 1990 ගණන්වලදී, ලෝක බැංකුව විසින් අඩු ආදායම්ලාභී ආර්ථිකයන් ඉහළ ණයගැතියන් ලෙස වර්ගීකරණය කිරීම සඳහා 50% ක් පමණක් වූ ණය-දළ දේශීය නිෂ්පාදිත අනුපාතයක් භාවිතා කරන ලදී (කප්පාගොඩ 2007). 2006-07 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය මෙය නැවත අවධාරණය කළේ, පරිවර්තනය කළ නොහැකි මුදල් ඒකකයක් සහිත සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ආර්ථිකයක් එහි මුළු හිඟ ණය ප්රමාණය දළ ජාතික ආදායමට 50% ඉක්මවන්නේ නම් එය ඉහළ ණයගැති බව ප්රකාශ කරමිනි (කප්පාගොඩ 2007). මෙයින් ඇඟවෙන්නේ ශ්රී ලංකාව සඳහා පවරා ඇති 95% අනුපාතය ණය තිරසාරභාවය සාක්ෂාත් කර ගැනීමට ප්රතිවිරුද්ධව ණයගැතිභාවය පවත්වා ගැනීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති බවයි.
IMF විසින් මෙම උපාමාරුව ශ්රී ලංකාවේ ණයහිමියන් සමඟ කේවල් කිරීමේ බලය අඩපණ කරයි. IMF–ලෝක බැංකු ණය තිරසාර රාමුව මුලින් දියත් කරන ලද්දේ 2005 අප්රේල් මාසයේදී වන අතර එය නිතර යාවත්කාලීන වේ. මුළු හිඟ ණයෙහි වර්තමාන වටිනාකමෙන් පෙන්නුම් කරන ණය තිරසාරභාවය සඳහා වන සීමාව දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 70% ට වඩා වැඩි හෝ සමාන නම් (IMF 2025) රටකට ණය ආපසු ගෙවීමේ ධාරිතාව ඉහළ බව එහි සඳහන් වේ. ශ්රී ලංකාව සඳහා පවරා ඇති 95% ණය-දළ දේශීය නිෂ්පාදිත අනුපාතය පොලී ගෙවීම්වල වර්තමාන වටිනාකම බැහැර කරයි, එයින් පෙන්නුම් කරන්නේ IMF හිම ප්රමිතීන්ට අනුව, ශ්රී ලංකාවේ ආපසු ගෙවීමේ ධාරිතාව ශක්තිමත්ම ආර්ථිකයන් කිහිපයකට වඩා වැඩි යැයි සැලකේ. මෙය දුප්පත් ජනගහනයක වියදමින් ණයහිමියන්ට ප්රතිලාභ ලබා දෙන පිළිගත් පරාමිතීන් විකෘති කිරීමක් නියෝජනය කරයි.
තවද, ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ ගිවිසුම මඟින් ශ්රී ලංකාවේ හිඟ ISB වල වත්මන් පාලන නීතිය නිව්යෝර්ක් නීතියෙන් එක්සත් රාජධානියේ නීතියට වෙනස් කිරීමේ අයිතිය ණයහිමියන්ට ලබා දේ. වර්තමානයේදී, එක්සත් ජනපද නීතිය මඟින් ණයට ගත් අරමුදල් මහජනතාවගේ යහපත සඳහා භාවිතා නොකළේ නම්, පෙර රජයන් යටතේ කිහිප දෙනෙකු පොහොසත් කර ඇත්නම් හෝ මානව හිමිකම් මර්දනය කිරීමට භාවිතා කර ඇත්නම්, ණය අවලංගු කිරීම් ප්රකාශ කිරීමට රටවලට ඉඩ ලබා දේ. නීති විශාරදයින්ට අනුව (සෝර්නරාජා 2022) ශ්රී ලංකාවේ විදේශ ණයවලින් සැලකිය යුතු කොටසක් මෙම රාමුව යටතේ වර්ගීකරණය කළ හැකි බැවින්, ඉහළ ණය අවලංගු කිරීමක් ලබා ගැනීමට ඇති නීතිමය අයිතිය රට ඵලදායී ලෙස අත්හැර දමා ඇත.
ශ්රී ලංකාවේ ණය අර්බුදය කොල්ලකාරී ණය දීමේ විනාශකාරී බලය පිළිබඳ පැහැදිලි උදාහරණයකි. ජාතිය තීරණාත්මක 50% ණය-දළ දේශීය නිෂ්පාදිත සීමාව ඉක්මවා ගියද (කප්පගොඩ 2007), ජාත්යන්තර ණය දෙන්නන් මූලික මූල්ය විචක්ෂණභාවය නොසලකා හරිමින් සහ ලෝක බැංකුව විසින් නියම කර ඇති සමක මූලධර්ම උල්ලංඝනය කරමින් ණය ගොඩගැසීම දිගටම කරගෙන ගියේය. වාණිජ බැංකු සාමාන්යයෙන් ණය පැහැර හැරීමේ අවදානම අවම කිරීම සඳහා ණය ගැතියෙකුගේ ණය සුදුසුකම් ප්රවේශමෙන් තක්සේරු කිරීමෙන් 1:1 ණය-ආදායම් අනුපාතයක් අනුගමනය කරයි.
කෙසේ වෙතත්, ශ්රී ලංකාවට සහ තුන්වන ලෝකයේ ආර්ථිකයන්ට ණය දෙන විට, මෙට්රොපොලිටන් ණය දෙන්නන් ණය පැහැර හැරීමේ අවදානම අවම කිරීම සඳහා නිර්මාණය කර ඇති මෙම පිළිගත් නිර්ණායක හිතාමතාම උල්ලංඝනය කළහ. රජයේ ආදායම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 10% ක් පමණ වූ විට සහ ණය-දළ දේශීය නිෂ්පාදිත අනුපාත 100% ට ළඟා වූ විට පවා, ශ්රී ලංකාවේ ණය දෙන්නන් ණය දීර්ඝ කිරීම දිගටම කරගෙන ගියහ. ණය දස ගුණයකින් රජයේ ආදායමට ළඟා වූ මෙම නොසැලකිලිමත් හැසිරීම කොල්ලකාරී ණය දීමේ පිළිවෙත් පිළිබඳ පැහැදිලි ඇඟවීමකි. ණය දීමේ ස්ථාපිත සම්මතයන් ණයහිමියන් විසින් පැහැදිලිවම උල්ලංඝනය කරන ලදී. තුන්වන ලෝකයේ ණය අර්බුද උග්ර කිරීමේදී ඔවුන්ගේ භූමිකාව සඳහා ණය දෙන්නන් වගකිව යුතු බවට පත් කිරීම අත්යවශ්ය වේ. හොඳ මූල්ය මූලධර්ම නොසලකා හැරීමෙන් සහ තිරසාර නොවන ණය බර වැඩි කිරීමෙන්, ගෝලීය දකුණ පුරා මිලියන සංඛ්යාත දුප්පතුන් මුහුණ දෙන ආර්ථික දුෂ්කරතාවන්ට ඔවුන් දායක වී ඇත.
නිගමනයක් ලෙස, ශ්රී ලංකාවේ ණය අර්බුදය හුදෙක් දුර්වල මූල්ය කළමනාකරණයේ ප්රතිවිපාකයක් පමණක් නොව කොල්ලකාරී ණය දීමේ සිද්ධි අධ්යයනයක් ද වේ. ප්රතිව්යුහගත කිරීමේ ගිවිසුම විසඳුමක් වෙනුවට මෙම කොල්ලකාරී ගතිකයේ අඛණ්ඩ පැවැත්මක් නියෝජනය කරයි. ගනුදෙනුවට පාදක වූ දෝෂ සහිත ක්රමවේද, ආයතනික පක්ෂග්රාහීත්වයන් සහ දේශපාලන බලපෑම් හෙළිදරව් කිරීමෙන්, ජාත්යන්තර මූල්යයේ කෙටි කාලීන ලාභවලට වඩා විනිවිදභාවය, වගවීම සහ මහජන යහපැවැත්මට ප්රමුඛත්වය දෙන ණය කළමනාකරණය සඳහා නව ප්රවේශයක හදිසි අවශ්යතාවය අපි අවධාරණය කරමු.
